مکث

کاهش اعتماد در جامعه ایرانی

بر اساس تحقیقی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 82 انجام داد مشخص شد اعتماد در میان مردم جامعه ایرانی کاهش یافته است. نتایج پیمایش «ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانی» در سال 82 نشان داد که اعتماد اجتماعی افراد از حدود 50% در سال 1353 به حدود 10% در سال 1382 رسیده است. این در حالی است که به باور برخی جامعه شناسان این میزان در سال های اخیر و از سال 82 تا به حال سیر نزولی هم داشته است. البته هنوز تحقیق جدیدتری در اینباره انجام نشده و  آمار جدید تری از آنچه که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 82 منشتر کرد در دست نیست .

اما شاید خود ما هم به عنوان افراد این جامعه با کمی تامل بتوانیم درباره کاهش یا احیانا افزایش اعتماد اجتماعی در میان مردم اظهار نظر کنیم. بگذریم از این مساله که اظهار نظر باید کارشناسانه، تخصصی و مستند باشد اما در مواردی مشاهدات روزمره می تواند منبع خوبی برای تحقیق باشد و هرکدام ازما دست کم با نگاهی عمیق تر از گذشته به زندگی و مناسبات روزمره در این زمینه به نتیجه برسیم که چقدر به اطرافیان خود در جامعه اعتماد داریم؟

چقدر به فروشنده ای که از او نان و کبریت و لباس می خریم اعتماد  داریم؟

این میزان اعتماد درباره راننده تاکسی و معلم و همکلاسی و همکار و همسایه چقدر است؟

من شخصا مدتی است دچار نوعی بدبینی اجتماعی شده ام و باید اعتراف کنم این مساله در ارتباطات اجتماعی من تاثیرگذار بوده و هست.

شاید بد نباشد به عنوان عوامل کاهش اعتماد اجتماعی در ایران به بدقولی های مکرر مسئولان و محقق نشدن وعده های متعدد آنها اشاره کنیم که به صورت طبیعی به مردم نیز تسری یافته و باعث کاهش اعتماد در میان آنها شده است.

خوب به خاطر دارم که در گفتگویی با دکتر صدیق،  او  جامعه فعلی را با شرایط موجود و با تمام ناهنجاری هایش یک جامعه عادی ارزیابی کرد و گفت: « ما با توجه به آن مدینه فاضله ای که در سال های نخستین انقلاب برای ما ساخته بودند درباره جامعه امروز حرف می زنیم و توقع داریم تمام انتظارات ما درباره محقق شدن آن مدینه فاضله برآورده شود. این در حالی است که فکر می کنم آن وضعیت یک حالت غیرعادی بود نه این وضعیتی که در حال حاضر جامعه ما دچارش شده است.»

حالا به نظر می رسد رویای آن مدینه فاضله به کابوسی تبدیل شده که کمترین صدمه اش بدبینی و بی اعتمادی اجتماعی است. خوابی که  وقتی از آن بیدار می شویم دیگر در آن نه از وعده هایی مکرر درباره شهر آرمانی خبری هست و نه از شعارهایی که هرگز به شعور تبدیل نشدند.

 

پی نوشت:  گزارش مفصل درباره کاهش اهتماد اجتماعی  در روزنامه تهران امروز به تاریخ امروز چاپ شده است اما متاسفانه سایت این روزنامه هنوز در حالت تعطیلی به سر می برد و نمی توانم به آ‌ن لینک بدهم.

   + زهرا باقری شاد ; ٧:۱۳ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢۳ فروردین ۱۳۸۸
comment نظرات ()