مکث

نظام بدوی آموزش و پرورش!

از تهدید به اخراج و تکالیف اجباری خارج از مدرسه و خارج از حد توان دانش آموزان و

تبعیض و تنبیه ها و محرومیت های دسته جمعی در مدرسه های ایران که بگذریم ، از

امتحان هایی که هراس را در دل کوچک بچه ها ایجاد می کند و من و شما هم کم و بیش

تجربه شان کرده ایم که بگذریم می رسیم به تنبیه بدنی. من هیچ وقت از دست معلمانم کتک

نخورده ام شاید به این دلیل که  معلمان خوبی داشتم. معلمان اکثریت قریب به اتفاق خوبند

اما گاهی شرایط اقتصادی اجتماعی روانی و اموری از این دست که البته کم اهمیت هم

نیستند باعث می شود معلم شلنگ و ترکه و کابل و چوب بردارد و بیفتد به جان روح و تن و

روان دانش آموز.

نمونه اخیر تنبیه بدنی دانش آموز خوزستانی،  بدوی بودن نظام آموزشی ایران را بار دیگر

به مسوولان گوشزد کرد تا جایی که اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بالاخره

عکس العمل نشان دادند و از آموزش و پرورش توضیح خواستند. اما صحبت اینجاست که

چرا وقتی پرونده ترک تحصیل هزاران دانش اموز بسته می شود کسی از آموزش و پرورش

توضیح نمی خواهد که چند درصد این ترک تحصیل ها به دلیل تنفر از ادامه تحصیل و محیط

آموزشی بوده اند؟ چرا حالا؟ حالا که پسربچه خوزستانی بعد از تنبیه شدن موقع برگشتن به

خانه از حال رفته و از دوپا فلج شده؟ چرا حالا که افکار عمومی از پرونده شکایت مادر

یکی از دانش آموزان از معلم فرزندش که او را به عنوان تنبیه لخت و عریان کرده و مقابل

همشاگردی هایش ایستانده بود خبر ندارد و نمی داند آن دانش آموز آیا ضربه سیلی را که

ناظم به محض مشاهده عریان بودن او بر گوشش نشانده بود از یاد برده  یا نه!

با تمام احترامی که برای برخی از اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای

اسلامی قائلم تاکید می کنم که چرا حالا؟ هرچند نمی دانم باید امیدوار باشم که این عکس

العمل نشان دادن افرادی که به نوعی نماینده مردم هستند می تواند نظام تربیتی بدوی و

خشن آموزشی ایران را منسوخ کند یا نه؟

 

پی نوشت1. این تذکرها به معنای زیر سوال بردن مقام و شان معلمی نیست. به معنای گوشزد کردن نقش و وظیفه نمایندگان مردم است بر نظارت بر تمام امور. البته اگر فرصت کنند!!!

پی نوشت2. ضعف نظام آموزش و پرورش صرفا به قصورو اشتباهات معلمان باز نمی گردد. این ساختمان از بن ویران است.

   + زهرا باقری شاد ; ۱٠:٠٩ ‎ق.ظ ; شنبه ٤ خرداد ۱۳۸٧
comment نظرات ()