مکث

آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟

این هم از آن ور مرزی ها!

وقتی پای برنامه تی . وی . پرشیا  نشستم...نمی دانم برای چندمین بار بود اما به ذوق و شوق دیدن ستار بود که  برنامه را تحمل کردم.

در بحبوحه فقدان صدای خوب تهیه کنندگان دست به اجرای برنامه ای زده اند تا در آن آقای ستار و آقای رامین و خانم مریم حیدرزاده روی یک کشتی در آلمان از میان داوطلبانی که برای خوانندگی آمده اند بهترین ها را انتخاب کنند. نمی دانم ستار چطوری حاضر شده در این برنامه شرکت کند؟

مساله بها دادن به استعداد ها عالی است اما دوست دارم به تهیه کنندگان این برنامه بگویم حالا که کاری می کنند چرا از خودشان عرضه نشان نمی دهند تا کاری کنند کارستان؟ چرا به شعور مخاطب توهین می کنند؟ چرا سطح سلیقه مخاطبان را تا این حد پایین می آورند؟

از مریم حیدرزاده بعید نیست البته که بعد از شنیدن صدای یکی از داوطلبان به جای اینکه به او بگوید بچه جان برو بشین سر زندگی ت ، بگوید شما طنین صدای زیبایی دارید.

یک نفر هم نباشد بگوید که خانم  چیزی که ما در موسیقی احتیاج داریم تنها طنین صدای خوب نیست به خدا! تازه شما چطوری فهمیدید که این آقا طنین صدای زیبایی دارد که ما نفهمیدیم؟

اما از ستار بعید است که همینطوری هاج و واج بنشیند و دم برنیاورد و ادا و اطوارهای پسربچه ای را تماشا کند که به گفته خودش شب قبل تولد مامانش بوده و مشروب خورده و برای همین صدایش گرفته است.

یک نفر هم نباشد که یک اردنگی به این بچه بزند و بگوید تو که نمی دانی قبل از تست خوانندگی نباید مشروب بخوری و بیایی اینطور به ریش همه بخندی برو اول تئوری بخون تا بعد...

یک ساعت و نیم برنامه را تماشا کنی و تعریف و تمجیدهای الکی مجری برنامه را از استعدادهای نوین خوانندگی تاب بیاوری!

این هم از فرهنگ سازان  آن سوی مرزهای ایران! نمی دانم زمان آن نرسیده که هنردوستان و فرهنگ سازان کمی ، تنها کمی ما را جدی بگیرند؟ به سلیقه به شعور و به احساسات ما بها بدهند و درست زمانی که تصمیم به ساخت و پاخت برنامه ای گرفته اند خودشان را به زور هم که شده پای گیرنده ها بنشانند تا ببینند آیا توان تحمل این چنین برنامه هایی را دارند یا نه!  نمی دانم هنوز زمان آن نرسیده؟


 

 

   + زهرا باقری شاد ; ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٥ آذر ۱۳۸٧
comment نظرات ()